عملیات حرارتی
جواب : حضور آخالها ناخالص های غیر فلزی به صورت ذرات بسیار ریز در ساختمان میکروسکپی فولاد توزیع شده اند و از رشد آستنیت جلوگیری می کند علاوه بر آن به عنوان محل های تشکیل پرلیت عمل کرده و بنا براین جوانه زنی پرلیت از آستینیت را به طور قابل ملاحظه ای افزایش داده به این ترتیب سختی پذیری را کاهش می دهند
توضیح اینکه پرلیت فاز نرم و انعطاف پذیری می باشد
2- هدف اصلی سخت کردن سطحی قطعات فولادی چیست
جواب : ایجاد مقاومت به سایش در سطح و چقرمگی در مغز ، در بسیاری از کاربردهای صنعتی نیاز به قطعاتی است که دارای سطحی سخت بوده و در عین حال از چقرمگی یا تافنس ضربه ای خوبی برخوردار باشند بعنوان مثال قطعاتی مانند میل لنگ - میل بادامک و چرخ دند ه ها می توان اشاره کرد که با سطحی بسیار سخت و مقاوم در برابر سایش داشته و در ضمن بسیار چقرمه و مقاوم در برابر ضربات وارده در حین کار باشند
3- عملیات سمانته کردن یا کربوراسیون روی چه فولادی صورت می گیرد
جواب : کربن پایین ، قطعه ای که ساخته می شود که مغز آن فولاد کم کربن و سطح آن را فولاد پر کربن تشکیل می دهد اگر قطعه مذکور را سخت کنیم در سطح مارتنزیت پر کربن تشکیل شده و بنا براین از سختی زیادی برخوردار است در حالی که مغز آن همان درصد کم کربن اولیه را درا است و از تافنس خوبی برخوردار است
4- هدف اصلی عملیات برگشت دادن فولاد چیست
جواب : افزایش مقاومت به ضربه ، بعلت تنشهای داخلی ایجاد شده در ضمن کوئنچ کردن تقریبا تمامی قطعات سخت شده نسبتا ترذو شکننده می باشند
از اینرو بندرت فولادهای پس از کوئنچ شدن و در شرایط کاملا سخت شده مورد استفاد ه قرار می گیرند مگر در موارد استثنایی نظیر مواقعی که به سختی فوق العاده زیادی نیاز باشد و یا در رابطه با فولاذهای کم کربن در اثر تمپر کردن تنشهای داخلی کاهش یافته و یا حذف می گردد و بنابراین تافنس ضربه ای افزایش می یابد و در عوض سختی و استحکام قطعه سخت شده تا حدودی کاهش خواهند یافت
5- احتمال ترک خوردن قطعه در هنگام سرد کردن سریع در کدام محیط بیشتر است
بطور کلی هرچه سرعت سرد کردن بیشتر باشد احتمال بوجود آمدن ترک در محل برخورد تیغه های مارتنزیتی بیشتر می شود ،تاثیر یک محیط سرد کننده را بوسیله پارامتر انتقال حرارت معادل که مشخص کننده شدت یا قدرت سرد کنندگی محیط است معین می کنند که می توان به ترتیب قدرت سرد کنندگی به ترتیب اول از آب نمک و دوم به آب و سوم به روغن و در نهایت به هوا اشاره نمود
6- برای سختی سنجی فولادهای سخت شده از روش راکول C استفاده می شود و برای سختی سنجی قطعات سخت شده سطحی که پوسته سخت شده نازک باشد از روش راکول A استفاده می شود
از روش راکول B برای فلزات غیر آهنی ، فولادهای ساختمانی و مشابه آن استفاده می شود و از روش ویکرزبرای دامنه وسیعی از سختی استفاده می شود
از روش برنیل می توان برای فولادهای تمپر یا آنیل شده و چدنها و فلزات غیر آهنی استفاده کرد